Hakikât /1

Bırak örtme üstümü ; solgun yüzlü bensizlik

Kaç gün daha saracak kaç gün daha boğacak

İç yüzüm, dış yüzümü.?..bu ne azgın densizlik

Öfkemde kümelenen tek " hakikât " kalacak

O hakikat ki; taştı artık kendi bendinden

Sular kabardı ve sık nefes alamıyorum

Hayat sağanağıdır ,bir portredir kendimden

Ne bitmez ikilemmiş benle kalamıyorum

Soyunan karanlıklar bilirim kalkmayacak

Ve yardıkça pusları yine sesleneceğim

Öyle bir an gelecek nâr bile yakmayacak

Milyonlarca kâbuslu benle besleneceğim

Dillerdeki hâkikat acımı acıtıyor

Bir örümcek ağına düşmüş diller ki...aman !

Körüklendikçe ateş , nakış nakış batırıyor

İsyanlı dimağımı boğması da ne yaman

Ah etme şahdamarım !..boğuk boğuk dolaşma

Besbelli ki aslımdan uzak yaşamaktayım

İdamlık bir noktayı arayıp da ulaşma

Karanlık duvarları ben ile aşmaktayım