Hakka Tavaf

Duydum ki içinde dert katar katar

Sevinçler uçmuş kederler yatar

Sıkıntı dediğin kendinden büyür

Allah adıyla kalmaz kederler.

Çok düştüm bu kara derin dehlize

Şüpheler, hüzünler dört yandan vurdu

Eğer demesem Allah'ım yardım bana

İçimden kanar ümitsiz yara.

Neydi o günler şimdi bildim de

Dolandım durdum farklı illerde

Kiminde para, kiminde makam

Dünyevi şeylere kanan ben oldum.

Olmadı hey canım, gönlüm doymadı

Bir yardı kendimce seven olmadı

Yarin sevgisi tarafsız sandım

Maalesef o da aynı kaynaktan

Sel olup yıktı sevdi sanırken.

Nerden bileyim ben bunu

İçimde yanan aşkın ışığı

Onunla görmek gerçek sevgiyi

Bir adım attım öyle büyük ki

Ebedi cennete giden yol imiş.

Hey can bu yol öyle güzel ki

Gülü seven dikenine katlanır

Yardan geçmeden bulunmaz hikmet

Yüreğin yandıkça Allah'a rağbet.

Unutma çok değil bu işin sonu

Bir adım at sen Allah'tan yana

Sana gelir Hakkın muradı hemen

Görürsün gerçeği ilahi vahiyle.

Evet bu sözler kalan özümden

Öyle yandım ki Mevlana gibi

Şems olup kuyuya atılan bendim

Veyselle çöllere düşen gönüldüm.

Hamdler olsun Rabbime her an

Öyle karanlıklar geçtim O'nunla

Ayet ayet gördüm hikmeti şimdi

İçimde dokunan bir büyük mana.

Derler ya ey güzel bu öyle bir yol ki

Çıkarsın tepeye hedef ilerde

Denizde bekleyen bir gemi olur

Önde gidenler görürler onu

Hakkın hikmetini Kur'an'dan oku.

Diyor ki alim önce sorumlu olmak gerekir

Her şeyi var eden Rabbi bilmek gerekir

Bu koca kainat boşa mı döner

Allah Allah diyerek gönül evinde

Yedi kez sonsuz dönmek gerekir.

(Mart 2011 İstanbul)