Hâlâ Aynı

sarsıcı bir sabahtı

kendimi sende unutmuştum

üstümüzden geçen bulutları bile

öyle özlemiştim ki...

kaygılı bekleyişler bitti

zaten beklemiyorum da artık

beklenmeyecek kadar güzelsin

mutluyum varlığınla...

sakallarım ağardı

yüzüm kırış kırış

daha koyu akşamın rengi

yağmurun anlamı ağır

üşümekten korkar oldum

ama portakal çiçekleri

hâlâ aynı güzel kokuda...

aşk demeye dilim varmıyor

özlüyorum diyorum saçlarının uçuşunu

yüzündeki çocuksuluğa gülüyorum diyorum

kırlara çıkmak istiyorum yanak yanağa

hastalanınca ellerini tutmak

birlikte yüksek sesle konuşmak sokaklarda

aşk dersem kalamam ayakta...

korkulu bir bebeği kucaklıyorum

taç yaprakları kirli bir papatyayı okşuyorum

duru bir şarkı söylüyorum kuşlara

kimsenin yürümediği yolları avutuyorum

aylak aylak

park sakini ihtiyarlara çaylar ısmarlıyorum

bu dünyanın bütün denizlerini görüyorum rüyalarımda

çok özlüyorum seni...