Halk Düşmanı

Karacaahmet'te

bir yalnız adam

Kalabalıklar göz çevirir

Başını kaldırmadan...

Ulu ağaçlar ayakta

Ulu ağaçlar sakin

Ulu ağaçlar anlıyor

Ne çektiğimi...

Kalabalıkta bir yalnız adam

Dışlanmış...

Kınanmış...

Horlanmış...

Karacaahmet'te

bir halk düşmanı...

ayakta ve dik

sessiz kabullenir kaderini...

Karacahmet'te bir fâni

Düşünür, düşünür, düşünür...

Kabre girmeden

Sorguluyor kendini...

Karacaahmet'te o gün

bir ulu ağaçlar gördü beni,

Tuttu ellerimden

Arşa kaldırdı bedenimi...

26.09.2011