Hamal

bir gamdır alıp gider tüm benliğimi

sahipsiz küfelerin içindeki yaşam

kanar durur İstanbul sokakları

oysa korkmadım ben hiç kanlı yağmurdan

ben esir, ben insan

hamal

bazen yüklerler en ağır yükleri sırtıma

hiç tınmam

nereye gideceğidir beni ilgilendiren sahipsiz sokaklarda

hani olurya keder yapışır en kuvvetli yerin de olsa

işte tek onu kaldıramam

ben esir, ben insan

hamal

güzel kokulu kadınların alışveriş paketlerini taşırım

yaklaşamazlar

her tarafım zehir zemberek

her yanım ter

hangi yük yüklenir de taşıyamam

işte o zaman sinemada siyah beyaz bir film biter

ben esir, ben insan

hamal