Hamdolsun Hamdullah Efendi

Hamdolsun Hamdullah Efendi mi?

Mahallenin bakkalıydı.

Geçenlerde bir sohbetimiz geçmişti.

Size ve bana söyleyeceği birkaç yalandan başka

diyeceği pek bir şey yoktu aslında.

var olmasına vardı; ama

günahı pirincin taşları kadar ağırdı.

Azrail yakasındayken,

susardı,

Hamdolsun Hamdullah Efendi!

Nasılsın dese biri,

Hamdolsun diyerek başlardı yalana ama,

yalnız kaldığında duada:

'Rab bana: hep bana! '

Biraz paraya düşkündü.

Hamdolsun Hamdullah Efendi!

Camiden çıktığında bakınırdı etrafına.

Dilenciye hocanın kolunda yanaşırdı.

'Gördün mü hoca,

kendi çocuğuma bile vermiyorum bu kadar para! '

diyerek devam ederdi yoluna...!

Bu halini biri görse,

'Sadakanın anlamı kaldı mı efendi? ' dese,

'Girme Allah ile arama' derdi.

Ben de sonradan duydum;

Ayriyeten laik bir insandı

Hamdolsun Hamdullah Efendi!

Ayın on beşi geldikten ve emeklinin

maaşı verildikten sonra

sorardı mahalleliye hatırını.

Öyle zannediyordu ki

mahalleli inşa edecekti onun yatırını.

Takvasını sorsan,

evliya zannediyordu kendini

Hamdolsun Hamdullah Efendi!

Camiden göğsünü gererek giderdi bakkalına

Kafasında cennet hesapları varken

mahalleli de görmeliydi onun namazdan gelişini.

Korkunç ve soğuk tabutun içinde gidişini

kimse görmedi.

Allah var şimdi

iyi adam değildi şu bizim

Hamdolsun Hamdullah Efendi.