H'ân-ı Şivân

..... ........

Ağla Hayat

Ağla da

Aksın

Dağılsın hûrî nûrî makyajın

Çakal tellâlların çatal dillerinde

Çarşı mezât dolansın

Kaç metelik edecekse

Birkaç metrelik bez üzerinde

Ölüme metreslik eden

Kahpe çirkef yüzün

Oyy benim gizlimdeki yaram

İyi belle yerini

İyi belle sebebini

Seni gayr-ı meşrû bir veled

Bir piç gibi

Şeceresinden kovup

Kimliğinde istemeyeni

İyi belle

Sükûtu

Edep erdem belleyip

Senden bîhaber

Senden s'aklı

Senden g'izli

Ne çok Sen biriktirmişim meğerse

Kuzgunî izbelerimde

İçimde

Biribirini basa basa ezen

Herc û merc mâşer

Arasât Arasât mahşer

Sanırsınsın ki

Sırât'tan düşüşüme gün vermiş takvimler

Söyle hadi

Söyle şimdi

Bendeki bunca Senle

Nasıl başedecek

Bîçare zavallı benliğim

Bîkes bîses tekilliğim

Başka diyârlara

Duvak duvak kar yağardı

Benim içime

Çakım alâz Saîrî nâr

Çökerdim dizüstü

Avuçlarımı sürte dürte cehennemin en dibine

Eteklerime doldururdum Senden Arta Kalanım'ı

Parmaklarımın kesiklerini dolduran

Kan bulaşığı

Kıymık kıymık mısra kırığı

Kelime artığı

Başkalarının

Nefeslerinde oğuşturduğu ellerinin arasında

Kardan adamı olurdu

Benim

Nereye koyacağımı bilemediğim

Kemikleri epriyen

İlikleri eriyen ellerimde

Hârdan Adam

Adının üstü örtülmüş bir şivânın

Kuduz şıvgınları

Bata çıka

Tırnak toynak gezinirken sinemde

Kan susuşlarımı

Şiir sanıyorlar ya bir de

Yarıp gövdemin orta yerini

Ve

Kazıp k'atıp mukaddes toprağını

Mâbedim bildiğim makberine

Bir ölü daha gömüyorlar

Yapmasınlar

BİR SENDE ŞÂİRMİŞİM MEĞER