Hani Bir Düş Kurardıkya Seninle 2

hani bir düş kurardıkya seninle

uzak diyarlarda

sahil kenarında küçük bir kasaba

denize nazır küçük bir kulubemiz olsun isterdik

Kapısında çıngıralı bir tokmak

hep mutlu olmaktı emelimiz

ölüm bizi ayırmadan yoktu

yoktu bir birimizden ayrılmak

bahçesinde çocuklarımız koşuştursun

ben lüle lüle saçlı bir kızımız olsun isterdim

sen ise hayır

erkek adamın erkek oğlu olur derdin

ben evimizi maviye boyayalım

umutlarımız gibi hep canlı olsun derken

sen ise tutururdun illede sarı olcakcak diye

çok şeyde gözümüz yoktu

iki oda bir kulubemiz olsa kafiydi.

odanın ortasında tenekeden bir soba

üstündeki kestane kokuları yayılsın isterdik odaya

gönül közünde pişmiş bol köpüklü bir kahve

bir de yürekten gelen sıcacık bir buse

bunlar kafiydi günün yorgunluğunu atmamıza.

dışarda yağarken lapa lapa kar

dizlerine koyacaktım başımı

sen okşarken kar beyazı saçlarımı

biraz daha sokulacaktım koltuk altına

sevgiye muhtaç arsız kediler gibi.

sen daha sıkı basastıracaktın gün yanığı bağrına

bir meclis kuracaktık barakamızda

dış işleri bakanı sen

iç işleri bakanı ben.

ne seneryolar yazmıştık yeşilçam filmleri gibi.

şimdi esamen okunmuyor gönül odağımda

yoksun ,yokum yanın(m)da.

Ne yanan sobanın ateşi

ne de kestanelerin kokusu ısıtmıyor

ayaz vurgunu yüreğimi

yoklugunda ne sözler birikti

bir bilsen gönül heybemde

ağustosta üşüyorum hadi ısıt

ısıt sevgili arsız sırnaşık kedini

her geçen gün bir önceki günden daha çok

daha çok özlüyorum ben seni