Hani Gurbet

Ben seni gurbete;

Bulutların üstünde uç,

Denizde balıklar gibi ıslan,

Ateşte kor gibi yan diye mi,?

Gönderdim.

Hani, gurbet özgürlüktü

Sevdiğini özlemekti, hani ölümdü.

Hani gurbet

Bir tren düdüğünde, el sallamak

Yâda postacıdan mektup yollamak

Gözyaşı dökerek ağlamaktı,

Hani gurbet Ne yolcu ne hancı,

İçinde buruk acı,

Kalbinde bir sancıydı.

Hani gurbet,

Güneş gibi doğup, batan

Seveni, sevileni ayırıp atan

Hani aşkı, sevgiyi satandı...

Hani gurbet ne sen ne ben

Eşikten çıkıp gidince,

Aşkı, sevgiyi, hasreti, yanmayı öğretendi

Hani gurbet gönül yarası,

Cennet ile cehennem arası

Hani fakirin ekmek parasıydı

Hani gurbet

Cana, canana zülüm

Bedende ölümdü, ölüm...

İZMİR