Harami Bir Maviliğe

hep aynı şarkıyla geçiyorsun izlerinde acılarımın

sana dair telaşlarla tüm saatleri doldurdum

tüm duraklarında göğümün

ilkyaz sanrılarıyla donanıyor göğsüm

ağaçlar yeşeriyor sesimde

anlatırken sesindeki tüm güzelliklere dair gizi...

kimliksiz temmuzlardan kaldım

ıssız ve sıkıcı yaz artıklarıyla dolu gözlerim

öğlensiz sıcaklardan üzerime yıktığın bu ağıt

uykularımı bölüyor öylesine sık

yine de sana en çok rüyalarımda ağlıyorum

bir de ölümüne çocuk gündüzlerden bile sakladım

sensizlikle kavgamı...

birlikte uyunulmuş uykulardan ürkek çıkıp

unutmasak ellerimizin susmak istemeyişini

haramî bir maviliğe

neye baksa yutan

birlikte uyunulmuş uykulardan birlikte uyanıp

düşünsek kaç çocuğun üşüdüğünü düşünülmemekten

birlikte uyur muyuz ki bir daha...

hep aynı şarkıyı söylüyorum birlikte umutlar tüketen

buğusu demde sabah alışkanlıklarına

semt semt mutluluk göçünde olmak düşlerine

mahalle pazarlarında

cepleri maydanoz ve nergis parasıyla bereketli

şehir yorgunlarının buruk kış sevinçlerine

söylüyorum bıkmadan hep aynı şarkıyı

söyleyeceğimi hep...