Harita

O sessizliğe bölünen harita içim

Karanlık ışıklı pencereler

Gözlerime cesed kuşlarıyla seğirir

Çoğalır uçurum her suskunluk sonrası

kanamaya

Buzul misilliğin kimsesiz yüzünde

Yok olmanın günlükleriyle her gün şiirler yazarım

Siyahın en ince çizgisinde bir çocuk kendini ararken

Delirir sözcükler sonsuz yalnızlığa

Duvarlara gizli tebessümün

Kırık dökük odalarında ellerim

Gölgesi düşen sabahın ikindisinde uykulu derinlikler,yaralar ve suretler

Hayatın dünle koşusunda suları çekildi şehirlerin

Büyüdükçe kaybolduğumuz yollar,zayıf vakitler

Toprağın teninde üşüyen sırtlar

Şubat biterken

Gittim kendimden ötelere

Yazdığım satırlar düşerken ölümün kıyısına

Duygularım sağanak

İçim, bir dağ abidesi

...