Harman Sessizliği

Çamurlu mevsimin uçurtma kuyruklarından yükselen çatılar

Çocukluk

Uzak kıyıların Mart’ında dul göç

Ayaklarını taşır tarihin..

Yıldız kadifeli gecenin güğümünde

Aklıma geliyor çeşmeler

Hüznün mor çığlıklarında yoklukla seviş

İçimdeki yolun ince kederi

Denizi telaşlandıran ay kalbim

Kar şarkılarını uzun trenlerle tozan.

Bir aynanın kırılganlığında büyüyen çocuğum

Yüzümde asılı kalan nehirler

Ve sahipsiz düşler..

Anıları öğütüyorum

Ağacın gölgesinde yağmur yüklü rüzgar koşarken karanlığa

Savrulur bir bahar

Dalında narçiçeği..

Günlerin uykusunu işleyen derin kuyular

Yalnızlığın beyaz örtüsü

Yeleli türkülerin kundağına ağ ören dallar

Ruhumun gümüşünde çıplak ufuk

Ki,duvarında kanatlı kelebekler odamın voltası

Eşelenen sözlerin oyuğunda zaman hasırdan takvim..

Büyütür bakışımı gökyüzü

Kırık masalla akan mum dizgini

Yağmurlu bir şehrin düşünde dolunay açıyorum

Gülüyor Ihlamurlar

Ne söylesem bağırıyor

Bir kapı ve

Ses..

buradayım..

Hüznün ağzında iri gül gibi

Akşamları öğütlüyorum aşka

Tarçın kokulu sözler kavruluyor

Gözlerimde işliği mavinin harman sessizliği

İnceden ve

İpekten...