Hasılı

Her uykusuna sızan düş

Uyandığı anda ışıklı eşiklerde sabah olduğu

Her an ve hergün o düşlerden insan

Kendi adıyla hayata andıklarına cismiyle kaydolup

Gözden kaybolmaksızın baktığı seyirlerin defterlerinde divitsiz ve kalemsiz

Her sayfaya ayrı bir hikaye ile yazandan

Göçmen kuş gibidir dün ve yarın diyen zaman

Ve konup göçerek...mevsim dalları dört yapraklı goncalara mut

Üste iyce sinmiş aşka kalbini vere vere canı gönülde

Yaslanmış huzurlu sinelerin

Yaşlandıkca yüzyıllar ondan sorulan güven sunumu gölgelikleriyle

Elaldıysa güzel olanın güzelliklerle soyu sürsün diye

Hasılı hürmetiyle sevip sayanın

Ocak / 11