//*hasret Kalişim...
Ötelerde sesliyorum sana
Nefesime dokunamıyor ellerin
Taşralaşıyor yolun uğradığı her yer
Geç kalmış alo sesi
En dibine düşüyor sakladığım
düşlerimin
Yüzüm yüzüne değsin istiyorum
İki ten arasında katran gibi akıyor şiir
Karakışın ortasında bıçaktan daha
keskin oluyor yokluğun
Kendimi kaçırmak istiyorum
Çığlığımı donduran iklimlerden
Nice yüzleşmeler kapımı çalıyor
Bir çift söz söyleyemediğim için
Utanıyorum
Yadsıyacak değilim söz verdiklerimi
Senin için kurduğum dünyayı
Anlamsız uğurlanışların mevsimi
Hep böyle midir
Böyle mi dökülür insan
Çığ olup doruklardan yuvarlanırken
Bundan mıdır masmavi günlere
Hasret kalışım
İlkyazları aradıkça bulamayışım
Çal kapımı bir gece yarısı
Bir öpücük bırak bu şiirin hatırına
Sende kalsın gerçekler ama
Son kez olsun şaşırt beni tanrı aşkına...