Hasretin Tatlı Raksı

Günlerden ne, aylardan hangisindeyiz?

Bir koyu umutsuzluk dar ederken uykuları

Biçareydi;

Kan kırmızı kanatlarıyla direnmekti

Her damlada kavuşamamanın acı hüznü

Yağan her damlada hasretin tatlı raksıydı

İnsan değil mi giyinir gelir düşlere

Giderken gönül ülkesini ateşe verir

Güneşin kıymetini anlayamadığına

___

Ah benim kadir kıymet bilmez cahillik yıllarım

Ah benim tüm dileklerimden vazgeçip

Kaderimi değiştirmeye yeminler ettiğim!

Hadi sen de beni dinle şimdi;

Ümitler bozuk tren raylarında boğuluverdi

Her şey sanki şaka gibiydi

Bana her gece mavi gözleriyle bakıp

Cenaze namazını kıldırıp defnene kadardı

Kanatırken şu sonbahar sızıları

Malum kaybetmenin üzüntüsü d/üşüyor

Nefesimde sabaha yakın yıkansa ya yüreğim

Ölmeden nedensiz soluyorum

Tortusu kaldı inan ki birikmiş acıların

Dememiş miydin kısmetime düş

Bundan böyle benim yerim ,senin yanın!

Akıyorsa gönlüme gözyaşları

Evlatlık vermeyi neden düşünmüşüm

____

Şimdi kaleminle didik didik ediyorsan...

Saatleri, yıldızları gökyüzüne seriyorsan...

Ah benim ayazda kalmış kirpiklerim diyorsan...

Ne diyeyim ki!

Çöktün mirim farkında mısın?

Ölüyorsun da kelebek kanatlarımı çekemiyorum

Veremediğin ismi yazdıramıyorum

Ana kucağı gibi sıcak

Baba öğüdü gibi dosdoğru;

Yanan her gecenin ardı

Buğulanmış gözlerin camıymış!

Yalvarıyorum bir yaşam şansı ver

Yağmur dolu k/ara bulutlara direniyorum

Oğlumu bari dünya gözüyle görmeden

Al/ma canımı!