Hasta Doktor Ve Kamuya Kapalı Bir Terapi Odası

Vakit nakittir !

Giy beyaz gömleğini doktor ;

Hep bildiğin seramoni ,

Hep aynı terane .

Otur koltuğa ,

Teslim ol hastana ,

Başlıyoruz seansa ...

Kireç beyazı oda ,

Ne sıcak , ne soğuk

Şarabın da ılık

Kokulu mumları yaktım .

Vivaldi severdin degil mi ?

Öyle ya ,

Uykusuzluğuma reçete eder miydin yoksa .

Bence cebelleşme artık benimle

Yaslan arkana , dinleyelim cenneti

Haydi doktor ,raydan çıkıyoruz

Bugün oyunu bozuyoruz ...

Rutin işlemlere geçelim

Sükûtu tenimize örtelim

Şimdi ;

Her daim yaptığımız gibi ,

Üçe kadar sayıp

Derin derin nefes alıyoruz

Güven bana

Tutun gözlerime

Söyle ; kaç seansı devirdik bu odada seninle

Şimdi kumanda bende

Hazır mısın yolculuğa ,

Başka bir aleme uçuyoruz .

Düşünsene bir doktor

Benim yerime koy bir kez kendini

Aklımızın iplerini bırakıp

Ruhumuzun kalıbını kırıyoruz .

Kabuğu sert cevizden farkın mı var ,

Tutundukça sana

Yeşile bulanıyorum

Fındık kırmasak da olur seninle

Ama itiraz yok ,

Bugün cevizin özüne iniyoruz .

Bak dünya nasıl büyük

Sense kara bir nokta

Sonuna konacağın bir cümlen bile yok .

Yeşil panjurlu evin varmış

Allah ziyade etsin .

Diyebilir misin her şeye sahibim ,

Var mı bahçende dikili ağacın ?

A benim betonarme kalpli doktorum ,

Sıva kolları

Biter mi ; orası muamma

Ama şansımızı deniyoruz

Bugün gül fidanları ekiyoruz .

Denizkızlarına da inanmazmışsın

Amma yaptın !

Okyanusu yok mu sayıyorsun ?

Dinle doktor ;

Sen hiç giden sevgilinin ardından

Sesinin yettiğince ağladın mı ?

Eksilmezsin korkma .

Biriktirsem gözyaşlarımı

Dördüncü okyanus olurdu .

Bırak kendini ,

Ağla be doktor !

Erkekler de ağlar

Boşaltıp tüm birikintilerimizi yeryüzünün orta yerine

Denizkızlarına yeni bir cennet yaratıyoruz .

Neden yutarsın ki çığlıklarını ?

Düşünsene ;

Tüm öfkeni

Dokuz oktav bir haykırışla

Kara bir trenin son vagonuna bağladığını

Bağla be doktor !

Bir kez olsun kır kalıplarını

İçimize gömdüğümüz ne varsa

Çıkartıp mezarlarından birer birer

Önce yeniden can verip

Sonra hedeflerine yolluyoruz

Suslarımızı vurup alnının ortasından

Çığlıklarımıza ses oluyoruz

Bağır sesin yettiğince

Bugün kendimize dönüyoruz .

Pardon ;

Kendimi kaybettim bir an

Deliliğime ver

Bakma kusuruma doktor .

Aldım yine bir sürü vaktini .

Ne de çabuk geçiyor zaman

Hiç farketmiyor insan

Ömür gibi ...

Yeni başlamıştık oysa değil mi ?

Lakin senden öğrendim bu sistemi

Verdiğin kadar alırsın , ey aklı sefil serseri .

Bugünlük zamanımız doldu

İndiriyoruz perdeyi ...

Şimdi üçe kadar sayıp

Yine derin derin nefes alıyoruz

Tut aklının iplerini !

Oyun bitti mirim ,

Gerçeğe dönüyoruz .

Sen doktor ,

Ben hasta

Bak devam ediyor yaşam ,

Bu kısacık zaman diliminde

Ne kazancın , ne kaybın oldu hayattan .

Elbet var alacağımız bu seanstan

Sen bilirsin ama

Evvela

İstersen topla dökülenleri ruhundan

Bak nasıl dağıldı ortalık

Her köşede bir yanılgı

Bir hayal kırıklığı

Üstüne basılmış yaşam kırıntıları .

Gördün mü doktor ;

Zincire vurdukça aklımızı

Çıkıyoruz da , ben olmaktan

Yaşıyoruz işte

Laf yerini bulsun diye .

Hastan zaten yaftalı deli ,

Ama bir şey daha söyleyeyim mi

Sana da çok yakıştı bırakmak iplerini .

Doktor ;

Bildiklerinle değil , gördüklerinle tanısaydın beni

Sana çoktan çözülmüştü bu serseri .

Anlatabildim mi bilmem ki ;

Niye düğümdüm hep karşında

Neden normallerin cemiyetine sokamadın beni ,

Neden sonuçsuz kaldı bu terapi .

Daha fazla açılamaz bir gemici düğümü

Söyleyeceklerim bu kadardı ,

Sözün bittiği yerdeyiz .

Haydi artık çöz beni !