Hatıra..

Salıncaklar söküldü güz öpüştü gökyüzü tenha

Koruklar asma dallarında yalnız ve mahzun

Hepsi tatlı hepsi güzel hepsi sarı yeşil

Dallardan yaşlı bir çift göz düşüyor ortalığa..

Kolları acıyor mutlaka anlamlı ve derinde suskun,

Küçük beyaz briketlerin duruyor önünde ihtiyar

Sallanıyor gözlerinde geçen yıllardan kalan zaman

Yakıyor güneşin dilleri tahta bacaklarını ,sararıyor o kadar.

Düşüyor tek bir koruk tanesi heyecanın durduğu yere

Yerde dünkü yağmurdan kalan bir avuç serin ıslaklık

Duvara yaslanmış o tarih kokan o yaşlı beden o can

Belli ki hatıralarını topluyor suda kıpraşan ruhunda..

98/kısmen düzenleme09/istanbul