Havadan Sudan

çıkrıklarda yorgun

bıraktığın kadar yalnızım

yaldızları boynuma taktığın kadar kör

şimdi bir nehir bırak gideyim

savrulduğum kadar yakınımsın

rüzgara öğret bunu

yorulmuştum gözlerinde

ey benim yüreğimin kızılı

gözlerim zincirdi ayaklarına

geldim

çölüne göçebe bulut sağdım

yürüsün yüreğine bahar

gelsin diye umut

ağladım