Hayal İle Asazee / Sakın Bensiz Ecele Gönül Verme

( Hayal ile Asazee )

Hayal öyle sessizce oturdu ki yanına Asazee'nin

hayat bile görmedi yüzünü

duraksamadan esip geçti önlerinden

ve rüzgar saçlarının arasını yalayıp geçmedi

Hayal , Asazee'ye baktı , gülümsemedi

- neden bu kadar sessizsin ki

bir gün aylardır bir ölüyle konuştuğumu düşüneceğim

bu kadar gitme ne olur

bırak seni görebileyim

hem çok mu zor sanki kalmak

bak ben vazgeçtim artık tek başıma nefes almaktan

yarısı senin olsun ne çıkar

senden nefesin istemem

ama bu kadar yalnız kalma

karşıma tek başına çıkma

Asazee boğuluyordu olabildiğince

sanki doğuyordu

ve hayatındaki ilk nefesini alıyordu

yüzü kırmızıydı zaten

ki kızarıklığı belli olmadı

ama kalbi musalla taşı başına kurulmuş kendisini bekliyordu

gözleri birbirinden gizli baktı denize

ellerini öyle bir ayırdı ki birbirinden

sanki bir daha kavuşmayacaklardı.

sırtını rüzgara yasladı

ve Hayal ?e baktı :

- karanlığında ben yoktum ? gözlerimin ?

nasıl çağırdım kendimi bir bilsen

öyle korktum ki düşünmekten

neyi düşünsem peşimden gelecek sandım

ki bu karanlık, gündüzlerin yalancısı

gözümü her kapattığımda yakama yapışacak sandım

beni çirkinliğime bırakma Hayal

öyle bir gül ki, gözlerinin içinden

sana bakınca ben de güzelleşeyim

suskunum, sessizim.. sadece senin için

içimden geçenleri bilmesen de olur

ama ne olur duy sana söylediklerimi

Hayal gülümsedi bu sefer ? acı dolu -

ve kalbi atmaktan vazgeçti

hani Hayal atmasan da olur dese

uyuyakalacaktı yorgunluktan

saçlarına dokundu Asazee'nin

gözleri ile :

- biliyor musun bu deniz kenarını neden sevdiğimi

en çok burada bulabiliyorum seni

o kadar yoksun ki hayatın içinde

bazen hayat bile farkında olmuyor senin varlığının

ama bu deniz ? masmavi ?

her zaman seni çekip çıkarıyor bir delikten

ve belki de bu yüzden kıskanıyorum denizi

her güneş doğduğunda önce seni uyanıyorum

biliyor musun Asazee

dün seni gördüm rüyamda

ama ilk kez pelerinlerinle

ben büyüdüm artık sanırım Asazee

hep seni bir salıncakta görürdüm

ve utandım ilk kez

büyüdüm ben artık Asazee

biliyor musun

Asazee ellerine baktı

çizgilerinin bittiği yere kurulmak istedi bir an

öyle karmaşıktılar ki

kaybolup gitmek istedi

hiç kimse bulmasın

sadece Hayal ile kalsın

Hayal ?e döndü birden Asazee

gözünün içine yerleşti

ve denize baktı olduğu yerden

sonra da dizlerinin üzerine kalktı

yine Hayal'e döndü

gülümsedi :

- bu sessizliğe küstüm artık

avazım çıktığı kadar seni ağlamak istiyorum

kim gelecekse peşimden gelsin

nasıl düşündüm seni bir bilsen

peşime ne kadar yalan katılacaksa katılsın

ve soyundum bütün tüylerimi

öyle korktum ki kendimden

ne olur bana bırakma beni

Hayal elini Asazee'nin omzuna koydu

- sakın bensiz ecele gönül verme olur mu

yoksa dayanamam bu ölüme..