Hayali Şiir / Sünepe Şair

Öyle bir şiir yazacağım ki sana,

Hiç kimse bilmeyecek.

Öyle kelimeler kullanıp, dizeler sarf edeceğim ki adına,

Sen o şiiri okurken, ömür bitecek...

Sen ve ben.

Bir ömür baş başa.

Şiir dediğim zaten,

Şu ömür kadar kısa...

Ve o şiir, dökülecek ellerimden,

Sonsuz güzellikler içinden;

Bir tek sana...

Sen ki,

Hak etmişsin çoktan nice şiirleri ama,

Benim şiirimde tutulmuşsun,

Sana yazılan bu sevdaya...

Ve bilesin ki o şiir,

Devam edecek anlatmaya

Tüm sen'leri.

Bitiremeyecek öyle hemen!

Kolay mı hem bitirmek seni?

Seni yaşadıkça

Daha da sevdalanan

Şu sol yanım,

Sesleniyor sana:

Canım, kanım,

Elleri ufak, gözleri ela sevdalım...

Susuz kalırım,

Aç, açıkta kalırım,

Sensiz kalamam

Cennet kokan

Güzel karım.

Sözlerimi değil,

Beni anla.

Beni değil,

Şiirimi yaşa.

Hasretim daha bir büyür

Seni görünce karşımda.

Ve şu şiir;

Bekliyor hala,

Seninle doğacak sabahı

Sana anlatmaya,

Ve biteceği günü

Tam da senin yanında,

Heyecanla...

Ve bu şair,

Yazıyor inatla.

Seninle doğacak sabahı,

Sana yazmaya,

Ve bitireceği günü şu şiiri,

Tam da senin yanında,

Heyecanla...

Yazmak şair için dert değil.

Ama,

Yazdığı sevdayı yaşamak ister her şair.

Sana yazılacak en önemli şiir,

Tükensin son nefesimizde,

Tam da senin yanında,

Ki seninle olacak hiç bir ayrılık ihtimalini bile, asla,

Anlatamasın şair.

Tutulsun elleri,

Kör olsun gözleri,

Ve anlatmak nasip olmasın giden bir seni...

Şimdi şiir yarıda kaldı sanma.

Sarf etmeye devam edecek seni yaşadıkça.

Gün gelecek şair yaşlanmış bir sünepe,

Ama,

Şiirdeki kahramanı halen tüm güzelliği ile,

Girmiş şairin koluna.

İşte;

Öyle bir şiir yazacağım sana.