Hayallerimi Astığımdan Beri

Bir çığlıktın sadece uzaktan duyduğum

Belki bir yıldız kadar hayal\di varlığın

Belki de bendim tüm bu saçmalıklara sebep

Hangi mevsimin hangi romanındayım

Hangi rüyanın yol başlarındayım

Hiç öğrenemeyeceğim...

Henüz küçük ellerimle,

Toprağını kazıyorum mutluluğun

Hayal et!

Dediğinden beri

Beklemekteyim...

Yalnızlıklarımı,

Yanlışlıklarımı,

Çocukluğumu

Ve bir dolu gece yarılarımı

bıraktığından beri yamacıma

Seninim..

Seninim ey rüya!

Beni uyandırmasana

Yak gözlerimi,gerçeği yormasana

İlk defa anlıyorum beni

Eskisi gibi korkmuyorum hayattan

Bir güneşim var zaten

Yakabileceğini sanmıyorum

Kırılgan bir kalbi

Yıkılmış bir şehri

Ve kendini yitirmiş beni

Koyup çocuk ceplerime

Dünlerime gidiyorum

...