Hayallerimiz Dudaklarımızda Uyur Aslında
'' Hayallerimiz dudaklarımızda uyur aslında ''
Biraz önce çığlıklarımı bağladım gökyüzüne
Sıcak sıcak özlemler tüttürdüm
Bilirsin triyakisiydim gözlerinin
Doktor bırak demesine rağmen...
Zararlıydın bana ; ayaz tenine yaslanıp uyumalarım hep hasta ederdi geceyi
Zehir gibi damarlarımda dolaşırken
Keşfederken ruhumu
Nefesimi nefesine yanaştırıp
Hayatı birlikte ciğerlerimize çekerken
Ölüm dinlerken mutluluk ıslıklarımızı
Gözleri dolardı bulutların
Farkında değildin ama
Ne zaman beni üzecek olsaydın
Bulutlar tüm insanlığın yüzüne tükürürdü !
//
Hangi ateş bu !
Yarım yamalak yapıyor işini
Canımı canına göre yakıyor !
//
Yokluğunla oturup iki çift laf edelim dedik
Ayrılığa tabii biraz sövdük
Şaraplarımıza da bir iki damla göz yaşı kattık
Geceyi örttük üzerimize, seni andık adam, yine seni andık...
Güneşin gelişini bekledik, sensizlik tüttürürken
Dudaklarımız çatlak çatlaktı gidişinin ayazından
Çığlıklarımızı astık güneşin ilk ışıklarına
Gözlerimizi yumup seni andık adam ! yine seni andık...
Bu şehir ıslak doğmuş, ıslak ıslak son buluyor dudaklarımızda
Yokluğun sızıp kalmış yatağının üzerinde
Bense yerde şarap şişesine sarılırken
Senle uyku arasını tavaf etmişim.
Güneşi dikmişim saçlarıma, suskunluklarımla oturup
Seni anmışız adam... Yine seni anmışız...
Bir çırpıda kalktık uykunun kucağından ama ;
Şehrin gürültülerini taktık kulağımıza
Kendi sövgülerimizi duymamak için.
Öğle yemeği yemedik hiç
Hatta hiç nefes almadık
Sen grevinde idik..
Çoğul cümleler kurmuştuk tekil kelimeleri yok sayıp
Hep bitişik yazdık kelimeleri
Sen yerine biz
İsmin yerine ismimizi yazdık
Hatta yokluğuna bile bir isim taktık
'' Bay Yalnızlık''
Akşamın kolundan tutup zorla getirdik odamıza
Yokluğunun gözleri dolu doluydu
O an anladık ki şarabımız bitmiş
Kadehlerin içine gömülüp
Seni andık adam...
Sarhoştuk , midemiz bulanıyordu
Gökyüzü bir şarkı çaldı perdelerin arkasından
Yokluğun dansa kaldırdı beni
Saçlarıma tutunan müziğin melodileri ile
Vals yaptık...
Parmak uçlarımızla arşa kalktık
Uçtuk biraz odanın tavanına
Hatta şairin dediği gibi ''sokağın tavanına'' yükseldik
Gülücükler bıraktık üzgün suratlara
Elmacık kemiklerine gömülen ayrılık sızısına, biraz aşk bastık
Yandı elbet canımız ama sarhoştuk
Aldırmadık...
Ve şiirim yangına uğradı
Cinnet geçirmiş hayatın yangınına
Kıvılcımlar çarparken yokluğuna
Ben yaşamayı seçtim
Güneşin batışına oturduk yaşamla
Kızıllığında seni andık adam, son kez seni andık...
4/08/2011