Hayat

ölümün mevsimi yok

sevmenin zamanı olmadığı gibi

belki yağmurlu bir ilkbahar sabahında

fırından aldığın sıcak bir ekmek gibi ya da

kızgın güneşin altında

çıplak bedenini çoşturan

beyaz köpükler arasından

maviye karışır ölümün rengi

veya hasretle koşarsın

dalından kopan sarı yapraklar gibi toprağa

kim bilir belki

zemheri ayazında

sobada kızaran kestane tadında

ve sevimli bir kedi gibi sokulur yanına

ölümün mevsimi yok

sevmenin zamanı olmadığı gibi...

aralik ikibin sivas