Hayat Bu

Hayat bu

Dile kolay

Halde zor

Bir meçhul sergüzeşt

Kimine dost olur dostum

Kimi zaman düşman

Ve mutluluk

Ele avuca sığmayan güleç yüzlü çocuk

İşte o mutluluk,

Nazlı kızın ayak izinde yolculuk

Ey dost, can, canım dost!

Mutluluk handa misafirdir, konar göçer

İçtiğin su değil

Yatağında nehir gibidir, akar gider

Herkes arar kimse bulamaz tamtamına

Kesik kesik tattırır tadından

Ama hep söz ettirir adından

Alaaddin'in lambası değil ki bu

Senin istediğini versin!

O alacağını alır, vereceğini bilir

Bazen aşk dökülüverir avuçlarından

Tam dost olduk derken

Afacan bir çocuk gibi alıverir verdiğini elinden

Bazen de acı damlatır yüreklere

Ateş gibi, kor gibi yakar

Artık ne yapsan boş

Ne tuzdan fayda var, ne buzdan

Döndürür başını serseri rüzgarlar

Ey dost, can dost, canım dost!

Gülerken ağlamak kolay da

Ağlarken gülmek zor, hem çok zor

Hayat ömrüne dert olduğunda

En güzel hayat sensin

Umudu tükettiğin yerde

Yarının ümidi sensin

Çünkü yalancı hayatın gerçeğisin sen

Hayatın yaprakları yeşil, dalları kurudur

Gövdesi insafsızdır, vefasızdır güvenemezsin

Güvenilmez vicdanına

Hayat bu aslanım

Hayat dedik ya