Hayat Bu De

Yine yalnızlık türküsü, yine hüzün gözlerinde

Saçların kış mevsimi, yüzünde faylar

Dünlerin izlerinde attığın adımların gözü yaşlı

Umut bahçende ne güzel çiçekler beslerdin ey gönül

Bak şimdi haline, hepsi tarumar

Bir tohum alırdın avuçlarına

Boyunu geçerdi filizler sevgiyle sulanıp

Güneş gibiydi yüreğin

Aydınlattıkça ısıtırdı, ısıttıkça ısınırdı

İnanmasan da mevsimin adı uzaklaşan bahar

Saatlere mahkûm oldun ey gönül

Avuçlarında nedense bir topak soğuk kar

Hani sevdalar vardı hayallerinde

Güne düşerdi, geceye düşerdi yumak olup

Kalemin tığ olurdu, umutların nakış

Hayallerin çılgın bir rakkase

Ne müzik kaldı maestroda

Ne de çalgı

Bir çift ses duyulur arada sırada

O da geçmişe alkış

Uyurken gülümserdin

Uyanırken gülümserdin

Gözlerinde ışıklar dans ederdi zamansız

Tebessümle boyadığın neşenin izleri de kalmamış

Haline bak da utan

Bu kaçıncı kırdığın ayna her parçası sen olduğun

Her parçada kendini bulduğun

Zamansız yaşıyorsun gözkapaklarını

Uyanamadığın kaçıncı rüya bu

Güneşe dön artık yüzünü

Ya bir çift göz bul dağların tepesinden

Ya bir yürek

Ve hayat işte bu de

Nefes almak gülümseyerek