Hayat Çıkmaz Sokak

Hayatınla bir boşlukta karşılaştığında anlıyorsun

Bu nasır tutmaz bedenim koca yüreğimle birleştiğinde

Sen bile aynadaki yüzüne yabancı kalıyorsun

İlk;

Akışına bırakırsın hayallerini

Hayatından hayallerine nehirler akıtırsın

Sonra;

Akmaz olur kurumuş kuyularda kalakalırsın bir başına

Elleri toz toprak bir çocuğun düşlerine uzanırsın

Düşüp kalkarsın dizlerin kan içinde kalır

Koşarsın ceylan yüreğin soluksuz kalırcasına

Kader bir kartalın pençesi olur gözleri keskin

Yılanın sivri dilinden boşalırcasına zehir zıkkım

Ama sen yinede dağların ardında ki maviye sevdalanırsın

Her adımda biraz daha yaklaşırsın cennet kokan diyarlara

Ne hayat ne de kader takarsın

Bir an gelir sende umudun koynunda devran sürersin

Bir elinde yüreğin bir elinde hayallerin

Alkışa tutarsın kendini...