Hayat Denen Derya
Hayat denen kavgada hep yokuşlara yürüdük
Çabalarken,hüzünlerimizi arkamızdan sürüdük
Zaman geldi ağladık,zamanı geldi güldük
Bir parça ekmeği bile biz paylaşmayı bildik
Kimi zaman dost sandığımız,vurdu arkamızdan
Kem gözle baktığımız bazen tuttu en acımızdan
Bazen acı,bazen sevinç akıttık gözyaşımızdan
Öyle zaman oldu ki kaçtık en yakınımızdan
Okyanuslar küçüldü bazen gücümüzden
Su damlasından korktuk,güçsüzlüğümüzden
Sarındık sevgilere büyüttük yüreğimizde
Nefretleri yaşadık kimi,yeri geldiğinde
Zenginimiz oldu aramızda,her istediğini yaptı
Kimimizin cebinde ekmek parası yoktu
Kimimize pırlantalar bile az geldi
Kimimize gönülden bir papatya yeterdi
Kimimiz mutlu olmak için her bir şeyi yaptık
Kimimiz mutluluğa gözlerimizi kapattık
Yeri geldi bağırdık hiç ses duyuramadık
Yeri geldi bakışımızla her şeyimizi anlattık
Hayat denen deryada bir şekilde yüzdük
Hem çok sevinçli günler,hem çok acılar gördük
En yakınımızdakileri toprağa bile verdik
Hayat denen kavgada bir şekilde yürüdük
İnsan oğluyuz hepimiz,her duyguyu saklarız
İnsanca yaşamak olmalı bizim tek amacımız
Her ne olursa olsun hayata hep güzel bakmalı
Verildiyse bize yaşama hakkı,bu hakkı çok iyi kullanmalı