Hayat Paraf'ımsın

Pervarsızca dolaşıyordum

zaman geçmek bilmiyordu

erimez karlar yağıyordu saçlarıma

içim isyanların taa ortasındaydı

içimdeki yaralara tuz yerine yar basmak için.

Arıyordum okuduğum mısalarda

seni görüyordum, seni hissediyordum

içimdeki Leyla oluyordun

kum denizinde kayboluyordum.

Ruhumu arındıyordum seninle

zirifi karanlık odamda

gönül Ashab-ı Keyf uykusunda

rüyalar görüyordum

içinde sen olan

sen ki...

Azra değil misin içimdeki

kutsallığın aşkın ve sevdan değil mi?

ağlıyorum

el sürülemeyen

ulaşılamayan senin için.

Fakat sen

ebruli zamanlarda

kurşuni yalnızlığım için yazdığım şiirlerde

bir imzaydın

sen okuyordun

ben büyüyordum.