Hayat Senden Alacağım Var..

Yorgunluklarım susamışlıklarım

hatta aç kalmışııklarım var

Hayat senden onca cok sey

alacaklarım varki,

Gülmeye yuzumdeki aradğım, bir türlü

bulamadigim tebessümlerimi,

Kendi içime, kan misali akıttığım,

gozyaslarım var, hiç mi gülmez insan

fotoraflarında bilemi,gülmez

Gülmedi işte güldürmedi

bu zalim hayat yüzümü,Ama eymadik,

başımız hep dik gezdik.

Acımızla mutlu olanları da gorduk

Arkamızdan kuyumuzu kazanları da.

Dost diye yılana sarıldık hep,

dost görünümlü şeytanlar vardı yanımızda

hep veren olduk,maddi manevi çaldılar

yediysek cebinizden,çaldıysak

omrumuzden gitti hep

Hiç isyan etmmedik ALLAH'a

inatla içimze akıttığımız gözyaşı gibi

tebessümle baktık haya ta.

Olmadı be ANNEMM gülmeyi,yaşamayı

çok gördüler bu oğluna.

Geride kalan hüznüm mü,sorma annem

yaşanmış pişmanlıklarım gelir aklıma,

susarm kanarım ağlar gözlerim kan misali

akar yureğmin en derinliklerine

Bos ver sen annem bak ma bu halime,

yoo hayır acıtasyon deyil,

kimi zaman zerzeniş kimi zaman bir öfke,

vurur kalemime.

Yazarim kusarım,belki içimdeki

fazlalıkların birkaçını,ama çıkartamam

yasadigim onca acinin yasini

kurur damağım,tutulur dilim

soyleyemm ben bu düzenin taaa

gelmişine,geçmişine söverim

Bazen haykırırım,sonunu bile,

getiremez kalemim, ama bilirim

bu çaresizliğin feryadı dır,belki de

gençecik bir ömrün heba oluşudur

bazen bir kırginlık sarar benliğimi,

susarım,konuşmam,için için

cığlık,çığlığa bağırırken kalbim

suç işlemiş masum bir çocuk gibi,

susarım işte,küserim hayata

kırılmış yanımla bakarım dost görünümlü

çakallara.ve yine dayanamam

hasmı mı bile düşmüş görsem,

uzatırım elimi,en dosthane yanımla.

yine aldanırım

bile bile,sevdim ben insanları

oysa sen öğretmiştin be baba

sev demiştin,say demiştin insanları peki

peki neden öğretmedin be,babam

insanların,cin olmadan adam çarptıklarnı

neden babam neden öğretmedin

menfaatleri uğruna adam satıp,

yalakalık yapanların,birer aşağılık

iki yüzlü kancık olduklarını

neden öğretmedin be babam...