Hayat Son Yağmur Damlası
Yağmur...
İplik olup dolan gecemin boynuna,
Kes deli nefeslerini kara bulutların.
Kezzap'a bulanmış hançerinle,
Kanlı bir şafakta deş böğrünü Kara toprağın.
Ve zebun aşkına gürle kubbe merkezinden,
Çevrele sesinle arşı.
Arzda iğne deliğine göm seslerini, lekeli ağıtların.
Şimdi Yağmur
...tam zamanı...
Yağmur...
Sen Buğu değil, sis değilsin.
Sen ki,
Merhametsin dünden beri,
Rahmet oluğundan aktın, usul idin..
Şimdi vaktidir fakat coşmanın
Ruhsuz canları yakmanın.
Vaktidir şimdi
Sararmış kemiklere buzdan kırağı vurmanın,
Serkeş enseleri aşağı almanın..
Hadi Yağmur
...bekletme bizi...
Bırak Yağmur...
Bırak içindeki kasvetin rutubetini
Musallada yıkanmayan bedenlere.
Su atma son yolculuğun ardından
Dönüşü bekler gibi.
Elveda dercesine salla ıslak ellerini
Boşa ömür sürüp habersiz gidenlere.
Sanada elveda Yağmur
...özletme kendini...