Hayatımı Mapus Ettiğim

Bugece damla damla düştün içime

Sessizliğin, bir yağmur fırtınasından farksız.

Ben 2'ye bölündüm hayallerimle, kalansız..

Bu gece diğerlerinden çok çok farksız..

Gülüşüne ömrümü, gözlerine hayatımı mapus ettiğim

Bilseydin uğruna döktüğüm göz yaşlarını nevar!

Bugece hicranımla baş başa bırak beni

Görseydin keşke , göz yaşına canını feda edecek biri var..

Ne olur git artık düşüncelerimden

Terket geride kalan yaşanmış nevarsa içinde sana kalan.

Sensizliğin faslında kaybediyorum benliğimi , çürürmüşcesine isyan ediyorum

Acımı dindirecek ne anı nede bir ümit var senden kalan

Hücre hücre erittin bu bedeni yar

Yağmur sonrası gökkuşağının rengini kaybedişi gibi..