Hayat/ım/ız

Öyle bir yaşam ki

Yaşamak geldi içimden

Bir nedeni yok

Olması da gerekmiyor zaten.

İkilemdeydim güya

Ters köşeye yatırıyordum kendimi

Temennim kendime gelmekti

Böyle oyalıyordum kendimi.

Hayat ne keyifli ama

Keyif alıyordum şuursuzca

Herşeyi unutmak ne güzel

Yaşama sarıldım adeta.

Bihaber olmak istedim yaşanan olaylara

Hiçbir zaman anlam veremedim zaten bu olanlara

Bu bulgular gerçek, gerçekleştiğinde farkına vardım

Hayat ben hep seni, kendimden sakladım.

Ben kendimide unutmuşum

Dedim hayat buna değer mi?

Hayatı kendimde buldum

Sandım ki kaybetmeye değerdi.

Sevmemiştin belki beni

Belki de kendime getirdin beni

Hayat! Bilmem ki sana ne demeli.

Ama sevmiştim seni, neden sevilmeyesin ki

Hakkın vardı buna, niye istemeyesin ki.

Yakışır sana hayat, seç beğen hangisi?

Tanıştırayım kendimi, ben ötekinin ta kendisi.