Hayatın Binlerce Evresi Var

mutlululuk ölmek için iyi bir sebeptir bazen

işte o an ağzının kenarında gülümsü

atmayan bir kalbi kapatıyorsun

perdeler havalanıyor rüzgar şarkısının bir adım ötesinde

karanlığın örtüğü ve yaralarını sızdıran bir akşam olmalı

yada aynı anda düşünülen bir şey bu

gel ve rüzgara eğilmeyi kutlayalım bu akşam

aklının defterinde hoyratlık etmemiş anıların serkeşliği

hadi bul onları meziyet ve sanat ötesi bir şey bu

sarılmak masumiyet ve teslimiyetin eşidir

dudakları yanan her kez bunu anlayabilir

hayatın binlerce evresi var

ve karşıda duran kadın bunu bilmiyor diye

utanacak değilim sevmekten

olur olmaz alkışlar kül dökmüş kedi

yeter ki seni öperken

aşkların iyi olsun niyeti

yani bir orman gibi savrulurken kokular

kime değeceğini bilmeden

içi kıyılara vurmuş papatyaların sonsuzlaşan rengine

asla seni sevmiyorum diyemezsin

onun için kalbin en uzun bilmecedir

vurur vurmaz dudaklarımı dirilten.