Hayatın Işığı

HAYATIN IŞIĞI

İlk defa sana uyandım

seni gördü gözlerim ilk defa

iliklerimde hisssettim sıcaklığını.

İlk defa sana inandım.

Solgun tabiyatın son devirlerinde

neşrolmuş bir tutam senden

damla damla gökyüzünden

ufukların peşi sıra

dolar göz bebeklerimden.

İşte bu ölmüş manzara harab

nur gibi düşen bir serap.

Sararmış gazellerle rüzgarın dansı

en ummadık sevincin sedası.

Can buluyor seninle

bir bir uyanıyor böcekler

kuşlar havalanıyor sana

ulaşamazlarsa vuruyor kıyılara.

Yeşil giyiyor dağlar

dereler serin serin ağlar

bir çiçekte gördüm seni

hayatın suyuna karışırken

gece ve gündüz savaşırken

o büyük hazla sevişirken

senin gördüm sonunda.

Yaşıyordu dünya

gördüm.

Bir ben vardım yalnız

bu resmin karanlık kuytularında.

İçimde beliriyor

bir bir ortaya çıkıyor

doğa gibi can buluyor yeniden

ve yeniden günahlarım

gözlerim birden kararıyor,

sözlerim..

ve anlıyorum sebebini;

Sizin dünyanıza hayatı veren

benim ruhumu yakıyor,

mahvediyor

i.K