Hayatın Renkleri

Bir ıssız vadi gibi şimdi bu koskoca şehir

Güz sancısı gibi bir bahar geçirdi şimdi bu şehir

Gez gör dedim ıssız sokaklarını

Kim bilir hangi köşe başında ağlayan çocuk çığlıkları

Şimdi bir sofra kurulur sahil kenarında

Gözler seni arar hilalin ışığında

Ben mesken tutmuşum

Yosun kokulu taşlarda

Hala seni ararım bu ıssız yollarda

Kalp ağrısı mıdır yoksa güz sancısı mı

Baş ağrısı mıdır yoksa yürek yarasımı

Gerçekten yokluğuna bu şehir bile alışamadı

Gittiğine bu yürek inan hiç inanamadı .

Şimdi bomboş sokaklarda ararım o heyacanı,

Şimdi denizlerde ararım o huzuru,

Şimdi martılara bakarım özgürlüğü anımsarım,

Tebessüm ederim şimdi sonra; kah oturur ağlarım .

Benim çığlıklarım sessiz

Benim dualarım artık sensiz

Benim gecelerim artık renksiz

Siyah beyaz bir hayat içinde renk cümbüşünü arayan insanım şimdi .

Dünyayı boyamışlar siyaha ve beyaza

İnandırmışlar insanları sadece iki rengin olduğuna

Bir bakın yağmurdan sonra kubbeye

Renk cümbüşü hala var belki son vakitlerde

Ama hala var , yitip gitmeden yakalayın onu

Bırakmayın o renkleri, hayatın renklerini

Şimdi tam da düşünme vakti , o hazin sonu

Hangimiz kalıcıyız ki ,

Hangimiz tamız ki , yarımını arayan

Belki bulan, belki bulamayan

Canı yanan yada canlar yakan ...