Hayatının Uzağında

Yolculuğunu merak ediyorum.

Hangi duraklar uğrak noktan oldu?

Kimlerle tanıştın, nerelere karıştın?

Nelere savaş açtı ruhun?

Kimlerin karşısında durdun?

Kim bilir kimlerle sus pus oldun…

Sevdanın yollarında yürüdün mü aç susuz?

Biri uykusuz bıraktı mı seni geceler boyu?

Doydun mu sevgiye,

En son ne zaman açıp öptün kalbini?

Nefesini kesecek kaç olay yaşadın ömrünce?

Tutkuyla bağlandığın sebepler oldu mu?

Uçurumun kıyısından tutundun mu yaşama?

Pamuk ipliğine bağladın mı tüm sebepleri?

Bilinmezin arasına karışıp kaybolduğun labirentte,

Gördün mü ‘umut ışığını tüm görkemiyle?

Kaç gecen karanlıktan kurtulmaz sandın da,

Sabahlar mucize olup parladı tüm tılsımıyla.

Düşüp yaralandığında kimler tuttu ellerinden?

Yara bere olmuş dizlerinden öptü mü annen?

İlk düşüşün,

İlk gülüşün,

Ezberlediğin ilk şarkı,

İlkokulda ettiğin yılsonu dansı,

Kederlerin,

Vazgeçişlerin,

Kalkıp yeniden deneyişlerin,

Yenilgilerin, zaferlerin…

Ne çok tanıklık etmek isterdim her birine.

Dinlediğin şarkılara karışmak isterdim.

Her gece baktığın yıldızlara.

Gecene ses olmak isterdim,

Karanlığına yol.

Görünmez olup tutmak isterdim ellerinden.

Hayata sıkı sıkıya bağlanışın olmak isterdim,

Durmadan atılan tüm kahkahalarının sebebi.

Pervasızca durmak isterdim karşında.

Yabancısı olduğum hayatını izledim uzaktan,

Tanığı olamadım,

Olsam belki de tüm bu satırları yazmazdım.