Hayatla Süslenen Anilar

Hayat bir başlangıçla dünyaya gelmektir

soğuk bir akşamda dışarda serinlemektir

Bazen gökyüzünde uçar gibi seyretmek etrafı

Kollarını açıp etrafa atmak sevinç çığlıkları

Terini tırnağından akıtırcasına yaşamak

sonrada üzerine bir meyve suyu tatmak

Aştide arkadaşını uğurlamak denizliye

Tabi bir cafede çay içmek öncesinde

Üniversite sıralarından da geçer hayat

Arkadaşlarımızdır o mutlu günlerden kalan

Hatıralar deli dolu bazen iniltili

Her ne kadar acıtsada insanın içini

Anılardır o günleri tekrar yaşatan

Resimler ise anılardan geriye kalan

Hayat ufka doğru kaymaktır hatıralara bakıp

Bir kahvaltı masasında yemek yemektir

Bir gezi sırasında çiçekli bir yoldan geçmektir

Mezun olduğun gün arkadaşlarına sarılmak

Canın sıkıldığında bir ata binip uzaklaşmak

Siyah gözlüklerle bakmak dünyaya

Herşeyi bırakıp sırtını yaslamak duvara

Ramazan ayında yemek yemek bir otelde

Hem de sınırsız tıka basa doymayacakcasına

İlk doyan gözün olmuştur,ne kadar doymam desende

Işığa doymuştur gözler karanlık akşamlarda

Gülmeye doymuştur gönül hüzünlü günlerde

Doymayacak bir şey vardı oda ruhum

Sevgiyi yaşadı doya doya, yudum yudum

Fakat yine doymadı hayata, doyamadı

Üzüntüyü yaşadı yine yudum yudum

Feryatlar dindi acılar ise kesildi

Fakat yine hayata doyamadı

Doyamadı çünkü hızlı geçti hayat

Rüzgardan da hızlı kasırgadanda

Işıktanda hızlı, hayalden de

Doğdum,büyüdüm, yaşlandım, öldüm

Söylesene ey hayat daha neyi gördüm