Haybeden Yaşamak...

Haybeden aşk...hiç çalmaz kapını

Habersiz selamsız giriverir cümle kapısından yüreğine

Ne bir vakit sorar nede bir mekan umursamaz edasıyla

Haybeden aşk...ne gerçek ne yalan hem samimi hem riyakar,

Haybeden aşk ...nasıl anlatmalı gerçeküstü serüvenleri

Nasıl kovmalı haybeden aşkı gönül kapısından...nasıl...

Nasıl silmeli aklından haybeden umursamazlıkları

Unutmalı...yeniden nasıl doğmalı yeni bir haybeden hayata

Yeniden doğup aynı haybeden aşkı nasıl bulmalı...

Bir sahil kahvesine oturmalı kapalı havalarda

Çıkarıp koymalı yüreğini masaya bir gazete sayfası serer gibi

Yağmuru rüzgarı,haybeden aşkı beklemeli ıslanmak için

Sonra kalkıp yürümeli kenarından Arnavut kaldırımlarının

Daha bir sıkı sarılmalı paltolara iliklerinde hissetmeli haybeden aşkı

Yürümeli caddeler sokaklar boyunca ahşap binaların gölgesinde

Bir tespih çıkarıp cebinden ya sabır çekmeli

Haybeden aşkı tüketir gibi her boncuk tanesinde

Aşkın mişli geçmiş zaman hallerini düşünmeli

Yalnızlığı içmeli yudum yudum hayallere dalmalı

Yemyeşil bir ova düşlemeli... haybeden kırağı düşmemiş bir ova

Ve cemrenin nazline şahit olmalı,havaya suya toprağa

Sabahları rıhtımlarda doğup ölmeli hava kararınca kuytu kovuklarda

Haybeden bir şarkı söylemeli gecenin boşluğuna

Tınıları oyalar gibi sarmalı haybeden bir gitarın teline

Gitmeli çatlamış toprakların yağmuru beklediği yerlere

Yorulmalı dizlerinin üstüne çökmeli ve ağlamalı sarsılarak

Bir bedene can verir gibi yeşertmeli haybeden açmayan çiçekleri

Bir merhaba demeli henüz filizlenmiş erguvanlara

Başın önünde ellerini açmalı gökyüzüne mevlana misali

Dönmeli etrafında ..bir tufan olup yıkmalı haybeden aşkın surlarını

Koşmalı ovalar vadiler kurumuş nehir yatakları boyunca

Tanıdık bir yüz aramalı haybeden bir kervan geçmeyen yollarda

Ümidi kaybetmeli...gömmeli içinde haybeden kanat çırpan kuşları

Kapatmalı pencereleri hayata ... kalın perdeler çekmeli camlara

Görmemeli serçelerin eşiklerde üşüdüğünü

Yaslanıp ardına haybeden haberler dinlemeli radyolardan

Bir plak takıp gramafonun toz tutmuş yatağına haybeden eski aşkları düşünmeli

Bir şiir yazmalı...haybeden bir tek nokta konmamış tam böyle bir şiir

Haybeden hayata yazılmış ...haybeden satırlarla dolu bir şiir

Haybeden aşk hiç çalmaz kapını...

Habersiz... selamsız...