Hayta Soytarı Ve Delikanlı

yaralanır dolu dizgin ıraklığın

yangınlarım aydınlığa dönüşür

sevmek isterim teninin ıslaklığına

yatırdığım karanfilleri

nefesimizde o güzelim arzulu kuş çığlıkları

yepyeni iklimler doğar şehvetimizden

uçsuz bucaksızdır döşeğimiz

ve özgürlüktür tek çocuğumuzun adı...

bir kezcik olsun şımart ellerinle ellerimi

seni gökkuşağımda gezdireyim

dudağının tuzuna karışsın gözyaşlarım

ikimiz tek şarkılı bir deniz olalım

gökyüzü olsun mutluluk resmimiz

bizi kimse ayırt edemesin birbirimizden

deniz ve gökyüzü olsun evimizin adı...

ağrılı bir teni vardı kaldırımların

yürünmekte hırçın

gölgenin kokusu bile yoktu

şefkat yoksunu çocuklar sokaklara küs

solıuğu seni unutmadan

yola bitişik balkonlarda alıyorum

bu sevdayı kimseye anlatamam

ama kokacak umudu ben ölünce sokaklarda...

hayta soytarı ve delikanlı suçu sende sabit

kaygısız

fütürsuzca

aç kalarak terk edilmiş parklarda

samanyolunu saymakla bitirmiş masalsızlıktan

bukağı zengini uykularımdasın dizginsiz yedi katlı

sarı bir pusla örten sonumu...

saygılı bir cevabım olacak tutuşmuşluğuma

kan

kızıl kıyamet

çünkü saç tellerin kibrit

dokunaksız kaba ellerimde...