Hazan Mevsimi Geldi

İşte eylül geldi hazan mevsimi

İçimi kapladı bir sarı hüzün

Çoşan kalemlerde ozan mevsimi

Dök yapraklarını görünsün yüzün

Eylül akşamları hep bir başkadır

Şiirler şarkılar hepsi aşkadır

Dillerden dökülen sözler meşkedir

İnler hep nağmeler telinde sazın

Hazan mevsimidir hüzünlü eylül

Kalmaz bahçelerde ne lale ne gül

İnce bir sis kaplar sanki ipek tül

Neden hüzünlüsün gülmez mi özün

Ölümüne sevda çığlığı sensin

Yağan yağmurlarla adın söylensin

Hüzünlü halinle sen tıpkı bensin

Sellerle çağlasın o kara gözün

Güz gülü sabırsız açmak istiyor

Kuşlar da yuvaya uçmak istiyor

Dallar yaprağını saçmak istiyor

Yeşilin bu sonu ne kadar hazin

NİL eylül'e yangın, boynu büküğüm

Kalbimi sunduğum altından güğüm

Ne getirdin bana gönül söküğüm

Vuslata koşalım isterse güzün