Heba...

Bir yaştan sonra

Zaman doludizgin geçip gidiyor

Hayat ne garip,

?'Bir varmış bir yokmuş tan ?'ibaret

Ne çabuk geliyor pazartesiler

Ne çabuk geçiyor artık cumartesiler

Dünde yaşanan onca acılar

İçimizde biriktirdiğimiz ukdeler

Hep bir adım önde giden umutlar

Belkilerle geçen koca bir ömür

Böylemi olmalıydı.?

Sen istedin diye

Çıkıp ta hayatından

Tüm güzel duygularımı yüreğime hapsedip

Sonra kıymık kıymık kopartıp

Şiirlermi yazmalıydım.

Senin güzelliğini görmemiş

Bencilliğini bilmeyen

Neler uğruna terk edişler yaşadığımızı önemsemeyen

Umurlarında bile olmadığımız

Her birisinin kendi dünyası

Kendi acısı, hüznü

Sevinci olan insanlara

Anlatsak ne çıkar

Ne çıkar koca bir ömür

Az biraz öfkeye

Az biraz bencilliğe

Az birazlara..

Heba olduktan sonra

Unutamadık mı?

Unuttuk tabiî ki ve hatta..

Aklımıza hiç getirmediğimiz anlar bile oldu

Ama bir an geldi

Üzüldük, kahrolduk..

Sen, mağrur ve bakımlı kadın

Şimdi git de bir bak aynaya

Birkaç damla yaş göreceksin

İşte ben ordayım

Gözlerinde, gözyaşlarında...

Yaşam bu işte,

?'Bir varmış bir yokmuş tan'' ibaret

Şimdimi;

Üzülüp kahrolmak anlamsız

Düşünüp dertlenmek manasız

Hem sonra ne çıkar..

Ne çıkar..

Az birazlara...

Koca bir ömür

Heba olduktan sonra...