Hecelerimin Hançeri
Bir yar düşer gözlerime.
Bir yar gönlümden düşer uzaklara.
Düşlerimi yırtarım,
Masum hayallerimi yellerde savurup!
Geleceğim tükenirken bir aymaz gecede,
Damarımda dolaşan sevdalarım donar!
Bir, pir dede sırtımı sıvazlarken,
Nefeslerim kendime dar gelir.
Ve ben
Yavan umutlarımı kuruturum, sorgusuz..
Bir masum el değer suçlarıma,
Bir gül solar, kara günümün batımında.
Anamdır, ellerinde sevgi taşır bana.
Oysa baykuşlar konan yüreğim, ölüdür aslında!
Bir kızıl güneş, yüreğimi paralarken,
Yine eskilerden bir rüya, nöbetlere kaldırır,
Derin uykulardan benliğimi.
Heveslerimin çıkını açılır yeniden,
Ve yeni bir çelik çomak oyunu başlar
Ellerimde tuttuğum
Sevdaların ipine bağlı umutlarımda!.
Bir kılıç parlar gözlerimde
Ciğerlerim yanık kokar! Biçare...
Diyetlerini ödediğim günahlar,
Yeniden can bulur yitik gölgelerimde.
Yanaklarım kızarır, kırmız elma çalmışçasına.
On yedisine döner saçlarım, kirli ve yapağılı!...
Bir simitçi tezgâhında gözüm kalır...
Yitip giderken, bütün geçmişim, gecenin sesinde,
Ağlayan öteki yanım, oksijen çadırındadır! Soluksuz...
Ve gözleri sürmelim, ölümüme sebebim,
Ya vardır ya da vardır
Umutlarımın çürüyen ipleri koptuğunda!.
Yine ay doğuyordu, o çalan türküde ki gibi,
Doğuyordu, ama asla şavkı vurmuyordu.
Küflüydü zaman;
İpini eline doladığı gökkuşağını,
Sevgilerin üstünden uzaklaştırırken,
Benim yollarım şaşıyordu, elimde kalemim.
Utandığım perişan yalnızlığım
Dağ yamaçlarında kavgaya karışırken,
Limanlarımdan, ezilmişliğin gemileri kalkıyordu.
Lal dillerim, kendini idamlardan döndürüp
Masumluğunu haykırırken, duyumsuz çığlıklarla,
Doyumsuz insanlığım kendini pazarlıyordu.
Ve ben yeminler ediyordum,
Açık denizlere çevirip ağzımı
Yeniden doğacak umutları, yatağında basmaya...
Yine o kadın sesi;
Beni kendimden ötelere hazır ediyordu.
Vaktiyle güldüğümüz fıkralar susarken,
Üç çatallı dilek ağacımız kurusa da,
Ben yinede umudun ellerine bırakıyordum
Hecelerimdeki yüreğimin öykülerini.!
Ve imgelerim lanet ediyordu bana,
Kurgularım; yakamı yerlere indirirken...
Şiirlerimdeki sevgilere kan doğrayan kadın
Kırdığın umutlarımın, kırık kalemi elimde yine
Ve yine sana ve yine seni yazıyor.
Haydi, yeniden umutlarıma doğsana,
Bak sol yanımdan kanlar akmıyor artık
Haydi, yeniden gelsene
Zulandaki hecelerimin hançeri
Pas tutmadan!...