Hena VII
Bu şiirin Hikayesi: Bu şiir, insanın duygusal deneyimlerini, düşme ve kalkmaları arasındaki karmaşık ilişkiyi anlatıyor.
"Hena" adlı muhatabına seslenen şair, varlık ve yokluk arasındaki döngüyü, güzellik ile çirkinliğin iç içe geçişini ve hayatın farklı boyutlarını (fizik, psikoloji, siyaset, ekonomi) "blok" metaforuyla ifade ediyor.
Sevginin deneyimlenmesi ve ulaşılması üzerine düşüncelerle, yaşamın özünü sorgulayan içten bir metin.
Ne derse desin ağzım
Birikse de duygularım söze
Duymadığını anlayamıyorsun
Düşmelerin kalkmaların lazım
Bazen düşmelerin kalkmandır
Bazen kalkmaların düşmendir
O an
Senle sürekliliğim gelir göz göze
Güzel dediğimde bir sivilceyle
Kötü dediğim de iç ısıtan bir fısıltıyla
Değişebiliyorsun ya
Hena,
Şeyler hep varla örünür
Senden önce, senle, senden sonra da
Görürüm bunları aklında yanan ışıklarla
Çirkin de varsın, güzel de
Güzel yanın çirkin yanında
Çirkin yanın da güzel yanla görünür
Sözün özü / vesselam
Blok evrelerdesin
Fizik mi diyeyim
Bloktaki
Bu dilimlerle
Psikoloji mi diyeyim
Bloktaki
Bu ruh halleriyle
Siyaset mi diyeyim
Bloktaki
Bu entrikalarla
Ekonomi mi diyeyim
Bloktaki
Bu birikim bu enflasyonla...
Sana ulaşıyorum
Seni deneyimliyorum ya Hena
İşte hayat bu
Sevi böyle bir şey
İnsan gibi sevilirse bloklasın
Ulaşıldıkça, deneyimledikçe hep varsın
İt gibi sevilirse it gibi ölünür
Bu gün 23 Nisan Hena
Bu durağa yeni geldin
Halbuki ki bu istasyon
Sen gelmezden önce hep vardı
Geldiğin yerdeyiz Hena
Sana geçmiş bize şimdi
23.o4.2026