Hep Bu Mevsim Severim Denizi

hep bu mevsim severim denizi

dalgalanır,

çalkalanır,

ısınır,

durunur,

ve demlenir bu mevsim

tam da kıvamıdır şimdi...

hep bu mevsim severim denizi,

mahsundur,

durgundur,

nazlıdır,

alıngandır,

terk edilmişliğin hüznünü toplarım kıyılardan

kırılgandır duyguları,

en iyi şimdi anlar halimden

ve bir başka sarıp sarmalar,

bir başka kucaklar beni...

hep bu mevsim severim denizi

bunaltmaz haziran gibi

yakmaz ayaklarımı kumsallar

öper gibi okşar çıplak ayaklarımı,

tüy gibidir çakıl taşları...

mey tadında bir müziktir rüzgarın sesi

o beni tanır, ben onu

dertleşiriz sessizce...

hep bu mevsim severim denizi

sevgili gibidir,

yüreğini açar

umarsızca ve sınırsızca...

güneş gümüş damlalarını düşürür,

aştı aşacak

deniz nazlı,

deniz kırılgan,

deniz duygu yüklü,

dokunsan ağlayacak...

hep bu mevsim severim denizi

taa önceleri Florya sahillerinde alırdım soluğu

şimdilerde ayak altı

çoktandır uğramıyorum

Ayvalık, Edremit, Sarmısaklı

dolaşır dururum aylak aylak,

Ege'de deniz erken soğur aslında

ben de daha güneye inerim

Kemer, Kaş, Kalkan

olmadı Side , Alanya

hele Adrasan, ah Adrasan...

hep bu mevsim severim denizi

başbaşa oluruz,

deniz ve ben

özgürce kumsallarda mehtabı bekleriz

meltem yalnız benim başımı okşar

ve hep bana sakladığı yakamozları yağdırır

sağnak sağnak...

ikimizin sırrıdır bu

kimseler bilmez

öyle vurgun yemiş şarkılar söyleriz ki,

hüznün bin katmerlisi

kimseler duyamaz...

hep bu mevsim severim denizi

yorgun tayfaların seslerini dinletir uzaklardan

ve deniz kızı misafirimiz olur aniden

yosun kokusunun bir bir çeşidini sunar eliyle

damla damla...

öyle bir vuslattır ki bu

sabaha dek sarmaş dolaş

biraz körebe oynarım,

biraz saklambaç...

hep bu mevsim severim denizi

ben ona,

o bana muhtaç...