Hep Geriye
yine
uzak girdapların yıktığı pençesi ağır masalın kahramanıyım
bittim sonumda
o kör öyküye yaslanıp
sırlarım çözündü
güneşe tutunca tenimi
üryan sabahlara uyandım, kuzudan önce yarı sarhoş
aynaya baktım ters düştü aksım
tepetaklak hayaller vurdu göğsüme
baktım ve düştüm
ellerim süründü sakallarımda
nemli bir akşam rengini değiştirirken şakağımda
saçlarımı savurdum gözlerime çarptı, yalnızlık kadar acım
yolcuydum oysa, yalın ayak
mührümü vurup sonsuzluğa
nasırlarımı düşürüyordum patikalara
neden kader keder sürer alnıma
bozuk para misali
üşütüp avuçlarımı
dilenmedim
dilenmedim oysa ne tanrıya ne kuluna
bir gıdım tebessüm olmasa da olurdu zor çizgiler vardı suratımda
suretimde hep acı
gölgemde hep kambur desenler
aksak adımlarımı saydım hep
ondan geriye
dokuzdan bire
hep geriye
yine
uzak girdapların yıktığı pençesi ağır masalın kahramanıyım
bittim sonumda
o kör öyküye yaslanıp