Hep Kalbimdesin Anne

unutmaya yüz tutmuş bir sevdanın

bahçe kapısından girdim içeri

koynumda tozpembe hayallerim

gözyaşlarım yalnızlık kokuyordu anne

kırık dökük bir hayali topladım

önce bütün yüreğimde

benliğimi yalnızlığın soru ekinde buldum

her geçen güne düşler kurmuştum habersizce

üzerime örtmüştüm yalnızlığı

üşüyordum üstelik sende yoktun anne

yağan bir yağmurun

sırılsıklam ettiği duygularımla geldim sana

bütün zamanların

gözlerine bakınca varolduğunu anladım

'çocukluğuna' karşılık 'özgürlüğün' dediler

aldırmadım

işte hayata hep bu yüzden haykırdım anne

kasırgalarda bırakmıştım ağlayan yanımı

ılık bir yaz saati yüreğim nöbetteydi

raslantı değildi küçükken tanışmıştım rıhtımlarla

hatta kıyıların ıssızlığında değil

dalgaların şırıltısında büyümüştü kalbimdeki yara

karanlık çökmüştü anne dağlarıma

kalbime hiç bilmediğim kurşunlar yağmıştı

bırakıp gittiğinde anladım

bu şehir dizlerime hasretinden yıkılmıştı

varlığını hissetmesem yürüyemezdim

söyle seni, nasıl özlemezdim anne

hiç bu kadar dolu dolu yaşamamıştım ayrılığı

sensizliğin yağdırdığı yağmurlar

sessizliği bu denli yağdırmamıştı avuçlarıma

sürüklenmişti sanki baharın

sınırsızdı sevdaların

varlığına doyamadım

bilsen sana nasıl acıktım anne

ne bir kuş gökyüzünü sevebildi

benim seni sevebildiğim kadar

ne de denizi istedi bir martı

benim seni istediğim gibi

bakma öyle yağmurun saçlarımı ıslattığına

sen bir de yüreğimde

gözyaşlarımın ıslaklığını gör anne

bana bir tek yağmurlar tahammül eder

sen bana aldırma anne

hayatta en zor şey nedir bilir misin anne

çok sevildiğini zannedip

hiç sevilmediğini öğrenmektir

bir garip oluyor insan sevince anne

çünkü hayatı buluyor sevdiğinin gözlerinde

işte bende seni öyle sevmiştim anne

çünkü bende hayatı buluyordum ama

bir tek senin gözlerinde

[CENNET ANNELERİN AYAKLARI ALTINDADIR,

ANNELER DÜNYANIN EN KIYMETLİ VARLIĞIDIR)

bütün annelere saygılarımla...