Hep O Geceler

Bir küçük düşünce bir kıvılcım olur

Alevler sarar her yanı

Hasret mi desem, yokluğun mu desem

Bir şeyler yakar, yıkar geceyi

Damlayan sen mi desem, ben mi desem.

Tutmak varken elinden, saçını okşamak varken

Neden sarılır yalnızlığa geceler?

Öpülmeyi bekleyen dudaklar sıcacık,

Tutuşur yanar dağlar taşlar nefesten

İçten içe lavlara atar kendini

Sütlaç kıvamında bir ten.

Sorular cevaplara hükmeder

Duvarlar 'Olsa' rengindedir hep

Yastığın altına bir cümle saklanır

?Seni seviyorum.? diyerek fısıltıyla

Her gece uyanır.

Renksiz ördekler yüzer gölcüklerde

Mevsim hep sonbahardır

Aldatır arada sırada küçücük çiçekler

Çok kısa bir andır, mutlulukla kanat çırpar

Doğduğu gün ölmeyi bekleyen kelebekler.

Hani, şarkılar serzenişe vuruldukça güzeldir

Hasretler kulaktan girip yüreği yakar

Hani, sevda uzaklaştıkça büyür ya

Hep gecelere taşır güzellikleri, hasletleri

Ve uyanır yorganın altından güzel bir rüya.

Hep o gecelerdir,

Hep o gecelerdir yaşama azmi veren, yaşatan

Bıkılmaz, orada kalmak ister insan

Hep o gecelerdir güneşin aydınlattığı kör kuyularda

Açılmak istemeyen gözlerle uyanan.

Şiirin Kayıt Tarihi 19.09.2007 23:21:00