Hep Umut Aşıla Çocuğum

Hep umut aşıla çocuğum

yarınsız geçen günlerin inadına

bir serçenin o minicik kanadına

bazen de kendi adına

hep umut aşıla...

bir fidan güneşe ellerini açıp da

nasıl boy vermek isterse

sen de öyle umutla bak yarına

ki yarın

kalbinde büyük bir muamma taşıyor olsa bile.

hep umut aşıla çocuğum

yerin beşyüz metre altında

alnının terini

yediği ekmeğe zeytine damlatan

bir maden işçisine

yurdun en ücra köşesinde

çocuklarımıza

hayatı acıyı ve dik durmayı öğreten

bir köy öğretmenine

tarlasını bir nakkaş titizliği ile eken

ineklerini yüreği ile besleyen

tavuklarını sevgi ile yemleyen

çiftçi amcalarıma teyzelerime

onları da unutma hep umut aşıla...

elini taşın altına koyana

memleketini seven

severken de zerre yüksünmeyen

nice insanlara hep umut aşıla...

umut fışkırsın yeryüzüne

yurdumun her bir yerinden

dağılsın bütün yurda sessiz ve derinden

anılarımız yaşadıklarımız yaşattıklarımız

gönlümüze koyduklarımız

ve sevgisi ile doyduklarımız...