Hepimiz

sanki

zamanın bi yerinde,puslu duvarlar üzerinde

asılı kalmışız

hepimiz

sanki

geçerken uğraşımız

kıymet bilmez yalanüstü

gönüllere

ellerimizden geleni ardımıza da koymamışız lakin

gemiler hep bizsiz gitmiş

yağmuru bol şehirlere

acılarımızdan beslenmişiz

sarhoş bir ıslık ıslatırken

dudağımızı,

yaralarımız içimize batmış

hepimiz bir ayrılığa dökülmüşüz

küllerimiz ateş almıyor artık

yanmıyor ruhumuzun kandili

hepimiz ölmüşüz...