Hepimiz Çocuktuk Ve Mutluyduk

Bir an yaşımı sıfırladım bu gece

Ve döndüm o çocukluk yıllarıma...

Bizde bir bebektik

Çocuktuk

Koşuşturduk boş sokaklarda

Şimdilerde sokaklar kötülüklere mesken olmuş

Nedensiz anlaşılmadık bir kargaşa

Çocuk seslerinin yerini almış bir uğultu

O neşe yok, şakrak yok kaldırımlarda

Onlar mı mutlu biz mi mutluyduk çözemediğim

Biz özgürdük, onlar gelişmişliğe tutsak oldular

Lastik toplarımız vardı,

Sapanlarımız vardı,

Ve kendi imalatımız telden arabalar

Oyun bizdik

Biz oynardık mutluyduk

Döndü çarklar

O çarkların arasında kaybolduk

Çocuk bu tabi ki oynayacaklar

Yine oynuyor çocuk

Yine koşuşturuyorlar

Bir fark var ki arada bariz

Şimdiki oyuncaklar konuşuyorlar

Hatırlıyorum

Yamalıydı pantolonumuz hırkamız

Çoğu zaman delinirdi yırtılırdı ayakkabımız

Şemsiyemiz yok ıslanırdı sırtımız

Üşüsek de içimiz sımsıcaktı, mutluyduk

Kedilerimiz vardı pamuk gibi post

Köpeklerimiz vardı nice dosttan dost

Ay'ımız vardı

Yıldızlarımız vardı karanlıklarda

Şimdi hepsi kayboldu şehrin ışıklarında

Anamızın acı sözü şerbetti

Babamızın fiskesinde gül bitti

Bayramları iple çeker beklerdik

Ah birde çocuk kalabilseydik

Bizde bir çocuktuk yokluk içinde

Bizde bir çocuktuk, ama mutluyduk...